Doopsgezinden dopen, daarin verschillen ze niet van andere kerken. Het Griekse werkwoord baptizô betekent ‘onderdompelen, wassen’. Alle kerken verwijzen naar de getuigenissen van het Nieuwe Testament, waarin de doop op vele manieren genoemd wordt, vanaf het begin van de kerk (vooral in de Handelingen van de Apostelen). De woorden van de apostel Paulus in zijn brief aan de Efeziërs worden als een sleuteltekst beschouwd:
‘Ik … vraag u dan ook dringend de weg te gaan die past bij de roeping die u hebt ontvangen: wees altijd nederig, zachtmoedig en geduldig, en verdraag elkaar uit liefde. Span u in om door de samenbindende kracht van de vrede de eenheid te bewaren die de Geest u geeft: één lichaam en één geest, zoals u één hoop hebt op grond van uw roeping, één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die boven allen, door allen en in allen is.
(Efeziërs 4:1-6)
Deze tekst wijst op het behoren tot de ene God door het gemeenschappelijke geloof in de ene ‘Heer’ (Jezus Christus) en de verenigende doop. Door de Heilige Geest worden gelovigen/gedoopten samengevoegd in een gemeenschap van vrede die gekenmerkt wordt door nederigheid, zachtmoedigheid, geduld en liefde. Op deze manier drukken de gedoopten hun hoop uit dat een andere wereld (‘Koninkrijk van God’) werkelijk mogelijk is, een samenleven in gerechtigheid en vrede.
